dr Iwona Ostolska

Uniwersytet Marii-Curie Skłodowskiej w Lublinie

Od początku kariery akademickiej jest związana z Wydziałem Chemii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej. W 2017 r. obroniła z wyróżnieniem pracę doktorską zatytułowaną „Badanie struktury polimerowej warstewki adsorpcyjnej w wybranych układach tlenek metalu – roztwór kopolimerów blokowych poliaminokwasu z PEG” uzyskując stopień naukowy doktora w dziedzinie nauk chemicznych. Obecnie pracuje jako asystent w Katedrze Radiochemii i Chemii Środowiskowej.
W 2019 r. zrealizowała jako kierownik projektu grant badawczy MINIATURA 2 – „Sorpcja wybranych radionuklidów na powierzchni naturalnych materiałów odpadowych”. Obszar jej zainteresowań naukowych obejmuje zagadnienia migracji oraz detekcji izotopów promieniotwórczych w środowisku naturalnym, ze szczególnym uwzględnieniem wykorzystania spektrometrii promieniowania gamma opartej na detektorach półprzewodnikowych, a także aspekty wpływu oddziaływania promieniowania jonizującego na organizmy żywe.
Prowadzone prace eksperymentalne obejmują badania sorpcji radioizotopów pochodzenia antropogenicznego, głównie cezu oraz strontu, na powierzchni naturalnych materiałów odpadowych w układach zawierających substancje przeszkadzające o różnym charakterze chemicznym.

W poszukiwaniu źródeł promieniotwórczości – spektrometria promieniowania gamma

Spektrometria promieniowania gamma jest jedną z najczęściej stosowanych technik radiometrycznych. Wykorzystanie tego typu pomiarów umożliwia identyfikację oraz określenie zawartości emiterów promieniowania gamma w zróżnicowanych próbkach bez konieczności usuwania ich matrycy. Śmiało można stwierdzić, że pomiar z wykorzystaniem spektrometru promieniowania gamma jest często pierwszą czynnością wykonywaną w przypadku materiałów promieniotwórczych nieznanego pochodzenia. Jednocześnie, jest to technika nieniszcząca, co pozwala na analizę składu próbek cennych lub unikatowych. Co również ważne, w przeciwieństwie do spektrometrii promieniowania alfa oraz beta, pomiar z wykorzystaniem spektrometru gamma nie wymaga czasochłonnego oraz materiałochłonnego przygotowania próbek[[1]].

Spektrometria promieniowania gamma może być stosowana w wielu różnych gałęziach nauki oraz działalności człowieka takich, jak medycyna nuklearna, badania struktury materiałów oraz w procesach przemysłowych z wykorzystaniem źródeł promieniowania jonizującego. Jednym z najważniejszych zastosowań tej techniki analitycznej jest monitoring środowiska wpisujący się w globalny nurt szeroko pojętego bezpieczeństwa jądrowego oraz ochrony radiologicznej[[2]].

[1]  M.R. Zehringer, Gamma-Ray Spectrometry and the Investigation of Environmental and Food Samples, in New Insights on Gamma Rays, ed. A.M. Maghraby, IntechOpen, 2017, 3–28.

[2]  G. Gilmore, Practical Gamma-Ray Spectrometry, 2nd Edition, Wiley, Hoboken, 2008, 315–328.